Strona Główna BIP Strona Główna
Biogramy komendantów
 

email Mapa strony

Biogramy komendantów

 

Obecny komendant WKU

ppłk Andrzej Łuka

ppłk Andrzej Łuka (ur. 1962) jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Rakietowych i Artylerii im. gen. Józefa Bema w Toruniu, Uniwersytetu Wrocławskiego, Akademii Obrony Narodowej, gdzie ukończył Kurs Taktyczno-Operacyjny oraz studia podyplomowe.

Służbę zawodową rozpoczął w 23 Brygadzie Artylerii Armat w Zgorzelcu (1985) od stanowiska dowódcy plutonu rozpoznawczego. W latach 1986-1990 dowodził baterią dowodzenia w dywizjonie haubico-armat, którego następnie został szefem sztabu (1990-1992).

W 1992 roku przyjął obowiązki szefa rozpoznania brygady, a od 1994 roku dowodził dywizjonami: rakietowym, samobieżnym i ponownie rakietowym, awansując do stopnia podpułkownika.

Do sztabu brygady powrócił w 2005 roku gdzie czasowo pełnił obowiązki zastępcy dowódcy brygady oraz wykonywał obowiązki nieetatowego szefa szkolenia brygady.

Decyzją przełożonych w 2007 roku pożegnał korpus artyleryjski i rozpoczął pracę na stanowisku szefa wydziału mobilizacji i uzupełnień w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym we Wrocławiu.

W 2011 r. został wyznaczony na stanowisko wojskowego komendanta uzupełnień w Bolesławcu.

Wielokrotnie odznaczany, m.in. brązowym, srebrnym i złotym medalem „Za Zasługi Dla Obronności Kraju”. Brązowym i złotym medalem „Siły Zbrojne W Służbie Ojczyzny” oraz srebrnym „Krzyżem Zasługi”.

Wolne chwile poświęca literaturze związanej z historią starożytną i średniowiecza. Pasjonują go odkrycia geograficzne i podróże dookoła świata. Aktywnie uprawia siatkówkę oraz pływanie.

 


 

Komendant WKU w latach 2003-2010

ppłk Zbigniew Borysewicz

ppłk rez. Zbigniew Leszek Borysewicz, syn Marii i Stanisława, urodził się 1 kwietnia 1956 r. w Strzegomiu. Szkołę Podstawową ukończył w 1971 r. w miejscowości Granica w powiecie świdnickim a Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w 1975 r. w Strzegomiu.
Od jesieni 1975 r. był podchorążym w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu, którą ukończył w stopniu podporucznika w 1979 r.

Po miesięcznej dyspozycji w Wojskowych Służbach Wewnętrznych objął swoje pierwsze stanowisko służbowe, jako dowódca plutonu w SCH i PSZ w Centralnym Ośrodku Szkolenia Wojskowej Służby Wewnętrznej im. Feliksa Dzierżyńskiego w Mińsku Mazowieckim.

W latach 1983-1989 pełnił służbę w 15 Pułku Wojsk Obrony Wewnętrznej Ziemi Opolskiej z dyslokacją w Prudniku, kolejno na stanowiskach: dowódca plutonu piechoty, dowódca plutonu szkolnego, dowódca kompanii szkolnej, szef sztabu Szkoły Podoficerów Służby Zasadniczej.

Od 22.12.1989 r. do 15.02.1991 r. służył w 5 OS MPS na etacie starszego oficera, a od 16.02.1991 do 31.12.2001 r. w Oddziale Mobilizacyjnym Sztabu Śląskiego Okręgu Wojskowego, jako oficer wydziału uzupełniń mobilizacyjnych. Okres 01.01.2002 r. do 28.11.2002 r. to rezerwa kadrowa w Dowództwie Śląskiego Okręgu Wojskowego, po której przełożeni zdecydowali, że obejmie stanowisko w Terenowych Organach Administracji Wojskowej.

Przygoda z TOAW rozpoczęła się od Wojskowej Komendy Uzupełnień Kraków-Krowodrza gdzie od 29.11.2002 r. do 11.12.2002 r. pełnił obowiązki komendanta. Z dniem 12.12.2002 r. objął stanowisko wojskowego komendanta uzupełnień w Bolesławcu i kierował komendą do 30 czerwca 2010 r. Od 1 lipca 2010 r. przebywał w dyspozycji kadrowej szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we Wrocławiu, skąd z dniem 1 lutego 2011 r. odszedł do rezerwy.

Podczas służby był wielokrotnie wyróżniany, w tym między innymi: srebrnym i złotym „Krzyżem Zasługi”, medalami: brązowym, srebrnym i złotym „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” oraz „Za Zasługi dla Obronności Kraju”.

Ppłk rez. Zbigniew Leszek Borysewicz jest żonaty i posiada czworo dzieci.

 


 

Komendant WKU w latach 1999-2003

płk Stanisław Chwojnicki

płk rez. Stanisław Chwojnicki, syn Aleksandra, urodził się 5 czerwca 1948 r. w m. Pomorsko, woj. Zielona Góra. Szkołę podstawową ukończył w Pomorsku w 1962 r., a Liceum Ogólnokształcące w Sulechowie w 1966 r.

Po ukończeniu WSOWRiArt. w Toruniu w 1971 r. został skierowany do służby w 18 Brygadzie Artylerii w Bolesławcu, gdzie służył na stanowiskach od dowódcy plutonu dowodzenia do dowódcy baterii startowej. W 1977 r. skierowany na studia do Wojskowej Akademii Artylerii w Leningradzie, po ukończeniu których w 1980 r. powrócił do 18 BA gdzie kolejno zajmował stanowiska w sztabie brygady, min.: zastępcy szefa sztabu, zastępcy dowódcy ds. liniowych. W 1991 r. mianowany do stopnia pułkownika.
 
Po przeformowaniu 18 BA w 18 pułk rakiet w 1992 r. objął stanowisko szefa sztabu – zastępcy dowódcy a w 1993 r. został dowódcą pułku. Pułkiem dowodził do czasu jego rozformowania.
W 1999 r. wyznaczony został na stanowisko Wojskowego Komendanta Uzupełnień w Bolesławcu. Obowiązki na stanowisku pełnił do momentu zakończenia służby w 2004 r.

Podczas służby wielokrotnie podnosił swoje kwalifikacje uczestnicząc w szeregu specjalistycznych kursach wojskowych, a także ukończył studia magisterskie w AON w Warszawie oraz studia podyplomowe na Uniwersytecie Łódzkim.
 
Był wielokrotnie wyróżniany przez przełożonych, min. wpisem w 1988 r. do „Księgi zasłużonych dla Śląskiego Okręgu Wojskowego” oraz odznaczany. Posiada między innymi: odznakę Zasłużony dla Śląskiego Okręgu Wojskowego; złoty, srebrny i brązowy medal Za Zasługi dla Obronności Kraju; złoty, srebrny i brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny; złoty oraz srebrny Krzyż Zasługi, a w 1998 r. za wybitne zasługi w umacnianiu suwerenności i obronności kraju odznaczony został przez Prezydenta RP Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
 
Żonaty, posiada 2 dzieci.

 


 

Komendant WKU w latach 1987-1998

płk Władysław Jędryczka

płk rez. Władysław Jędryczka (ur. 1942) absolwent Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu (1965) i Akademii Artyleryjskiej w Leningradzie (1976).

Służbę zawodową jako podporucznik rozpoczął w 36 Brygadzie Artylerii w Biedrusku, w której zajmował stanowiska: dowódca stacji radiolokacyjnej, dowódca plutonu dowodzenia, dowódca plutonu startowego, dowódca baterii startowej.

Po ukończeniu akademii w ZSRR wyznaczony został na dowódcę dywizjonu rakietowego w 3 Warszawskiej Brygadzie Artylerii w Biedrusku.

Od 1978 r. rozpoczął służbę w 18 Brygadzie Artylerii w Bolesławcu piastując stanowiska: zastępcy szefa sztabu brygady, szefa sztabu brygady, zastępcy dowódcy brygady ds. liniowych.

Kolejne lata służby spędził kierując działalnością: Wojskowej Komendy Uzupełnień w Bolesławcu (1987-1998) oraz Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Jeleniej Górze (1998-1999).

Od 1 lipca 1999 r. był w dyspozycji dyrektora DKiSzW wykonując obowiązki w 23 Śląskiej Brygadzie Artylerii w Bolesławcu.

Zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy 3 lutego 2000 roku wskutek osiągnięcia ustawowej granicy wieku.

Ważniejsze odznaczenia: „Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski”, „Złoty Krzyż Zasługi”, medale: złoty, srebrny, brązowy – „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” oraz „Za Zasługi dla Obronności Kraju”.

 


 

Pierwszy komendant RKU w latach 1945-1946

ppor. Zbigniew Aliński

ppor. rez. Zbigniew Aliński - urodził się 27.08.1911 r. w Stanisławowie. W 1936 r. ukończył studia w Wyższej Szkole Handlu Zagranicznego we Lwowie.

W styczniu 1937 r. uzyskał nominację na stopień podporucznika Wojska Polskiego. W latach 1937-1939 pracował w Zakładach Hohenloe i Wspólnocie Interesów w Katowicach. W lipcu 1939 r. został powołany do wojska i brał udział w wojnie z Niemcami. W latach 1940-1942 pracował w Tartaku w Żywcu skąd za działalność w ZWZ a następnie w AK był zmuszony uciec do Lwowa. W odwecie Niemcy aresztowali jego matkę i żonę oraz wywieźli do Oświęcimia. Od jesieni 1942 r. pracował w warsztatach samochodowych Opel na stanowisku głównego księgowego.

W lipcu 1944 r. wyjechał do Lublina gdzie zgłosił się do Wojska Polskiego. W sierpniu 1944 r. został skierowany do Rzeszowa gdzie wkrótce otrzymał nominację na Komendanta RKU w Rzeszowie. W 1945 r. został przeniesiony na stanowisko Komendanta RKU w Bolesławcu. W 1946 r. po demobilizacji objął stanowisko Prezesa Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w Bolesławcu gdzie pracował do końca 1948 r.
 
W 1949 r. wyjechał do Wrocławia gdzie pracował najpierw w Powszechnej Spółdzielni Spożywców a następnie w Przedsiębiorstwie Budowy Pieców Przemysłowych jako główny księgowy. W 1951 r. został służbowo przeniesiony do Zjednoczenia Budowy Pieców Przemysłowych w Gliwicach.

Od lipca 1960 r. aż do śmierci pracował w Bytomskim Przedsiębiorstwie Budowy Pieców Przemysłowych na stanowisku kierownika Zakładu Produkcji Betonów Żaroodpornych w Gliwicach. W roku 1961 ukończył kolejne studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej we Wrocławiu uzyskując tytuł magistra ekonomii.
Zmarł 13.05.1974 r. i pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach.

Odznaczenia:

Medal Zwycięstwa i Wolności;
Odznaka Grunwaldzka;
Medal za Warszawę 1939-1945;
Medal za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945.

Żródło informacji: Pani Danuta Zalewska - córka ppor. Alińskiego.

Zobacz galerię zdjęć komendantów.